Bir Aşkla Birlikte Büyümek

Merhabalar efendim. Bir nisan akşamında daha birlikteyiz. Sevgi ne güzel şey değil mi? Aşamalı şeyler hep mutlu eder aslında beni. Hani bir çocuğu büyütmek gibi bir şey: Emeklemesi, İlk kelimeleri, Yürümeye başlaması, Uykusuz geceler, Gözyaşları! Bir insan çok ağlarsa gözyaşlarını tüketebilir mi? Yeryüzündeki en yüce duygulardan birini yaşayabiliyor olmak çok güzel şey aslında. Düşünsenize, bir insanın dışa vurulan bütün özelliklerini elinin tersiyle itip iyisiyle kötüsüyle birine bağlanmak, hani güzelliğinin on para etmemesi durumu! Ne yüce şey! Belki de tanrının insanlığa en büyük armağanı. Çünkü hayat bunun üzerine kuruludur! Tüm insanlık! Sevgi olmadan hiçbir şeydir hayat. Sevgi sadece 'aşk'laşılana duyulan duygu değildir ki! Anneni de seversin, babanı da... Kardeşini de, hatta arkadaşlarını! Ama ben 'sevgili' kısmına değineceğim işin. Zaten kalanları biraz da hormonal! Öyle bir hale getiriyor ki bu sevgi insanı... Mesala 'lirik' sözcüğünü yüzüne en çok yakıştırdığınız insanı buluyorsunuz, susuz yutulan bir hap, dokunamayacak kadar kutsal alıp içine koymak istediğin kadar yakın... Ayrılıklar acıdır mesala. Her sevgi bir şekilde sona erer. Hiçbiri ölümsüz değildir. Ama bazen yapacak hiçbir şey yoktur, ayrılıklar da sevdaya dahildir, çünkü ayrılanlar hala sevgilidir! Sonunda üzüleceğini bile bile eşekliktir aslında birini sevmek. Sadece duyguların tükenmesiyle olmaz ayrılık, bazen bir ölüm ayırır, bazen çok ağır bir kavga. Aslında kavga da ayrılıklar için büyük bir sebep değildir. Çünkü ilişkileri yürüten kavgadır. Düşünsenize ilişkiniz müthiş gidiyor, hiç atraksiyon yok... Olur mu öyle ilişki be!? Arada tartışmak, restleşmek varken, peh! Aslında her ayrılıştan sonra fotoğraflar toplanır yerlerinden, ve önceki ilişkinin izlerini yok edecek bir başka aşk sipariş edilir yeniden! Hani bir şehre yağmur yağar, ağlarsınız falan! Beni çok büyüttü sevdalarım, sevdalandıklarım. Esas olan bir şeyleri paylaşabilmek aslında. Hiçbir zaman geç kalmamalı hayata. Hayat bize 'Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık olmak için ise erken!' cümlesini kurdurmamalı hiçbir zaman. Vakitli yaşamak lazım vakitsiz olanları. Bu sevdam da bitecek. Öyle veya böyle! Biz de bu aşkla birlikte büyüyecek ve her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz!

Karalayayım son satırı da:

bana zamandan söz ediyorlar
gelip size zamandan söz ederler
yaraları nasıl sardığından,
ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.
zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.
hepsini bilirsiniz zaten,
bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.
dahası onlar da bilirler.
ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler
öyle düşünürler.
bittiğine kendini inandirmak,
ayrılığın gerçeğine katlanmak,
sırtınızdaki hançeri çıkartmak,
yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak
kolay değildir elbet.
kolay değildir
bunlarla baş etmek,
uğruna içinizi öldürmek.
zaman alır.